Een afwijkende en soms grappige beschrijving van een volwassen leerder over hoe zij haar alledaagse leven combineert met haar hobby. Een goed voorbeeld van doorzettingsvermogen en vindingrijkheid geïnspireerd door een sterke motivatie om te leren.
Mijn dagen zijn gevuld met het zorgen voor de veestapel op onze boerderij en mijn gezin. Ik heb zes kinderen en ben in verwachting van het zevende.
Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in kunst, andere culturen en paarden fokken en trainen. Uiteindelijk kocht ik voor mezelf een Arabische merrie van Russische oorsprong. De perfectie van het paard overweldigde me en ik wilde alles te weten komen over Arabische paarden.
Toen ik in het bestuur gekozen werd van de Arabische paardenvereniging van Finland, begon ik ervan te dromen dat ik in staat was een volbloed Arabisch paard vanuit Rusland mee te brengen. Ik had Engels, Zweeds en Duits op school geleerd, maar ik kende niet een enkel woord Russisch.
Ik woon in een klein dorp waar de mogelijkheden om te leren en de houding ten aanzien van taalleren niet al te goed zijn. Echter, een van mijn familieleden studeerde Russisch aan de Volksuniversiteit en hij spoorde mij aan mee te doen. Het begin was moeilijk voor me. We leerden het alfabet snel, maar de structuur van de taal bleek moeilijk en andere talen waren ook geen hulp. Ik was echter vastbesloten het te leren. Ik schreef bijvoorbeeld Russische woorden op het bord in de melkkamer. Ik schreef de namen van de koeien in het Cyrillisch en begroette de dieren in het Russisch – elke ochtend en avond.
Ik voelde me een beetje een buitenstaander in de Russische lessen, omdat er zo veel hoogopgeleide mensen in onze groep zaten. Vaak had ik niet genoeg tijd om mijn huiswerk goed voor te bereiden en soms moest ik ook verstek laten gaan omdat mijn kinderen of dieren ziek waren – of de een of andere machine ging kapot net op het moment dat ik naar de cursus zou moeten gaan. Soms begon ik eraan te twijfelen of ik wel moest doorgaan met deze hobby.
Ik besefte echter algauw dat niet zozeer de omstandigheden als wel mijn eigen gewoonten het probleem waren: omdat ik niet meer tijd kon vrijmaken, was de enige oplossing mijn tijd beter in te delen. Mijn plan kon "Russisch, waar en wanneer dan ook" genoemd worden – en het werkt echt! Ik laat de boeken de hele tijd op tafel liggen, zodat ik ze kan lezen wanneer ik klaar ben. Wanneer ik mijn kinderen naar hun hobby’s breng, neem ik mijn boek uit de tas en begin te lezen. Als we naar het strand gaan, geniet ik van de zon en blader ik door het woordenboek en probeer ik een novelle in het Russisch te lezen. Mijn woordenschat is gegroeid en ik ben niet langer nerveus ten aanzien van de andere mensen in onze groep.
Ik ben uitermate geïnteresseerd in de gehele Russische cultuur: ik probeer Russische recepten uit: ik kijk naar Russische programma’s op TV; ik volg het nieuws en lees alle artikelen die ik kan krijgen over Rusland. Ik kocht enkele Russische paardentijdschriften; en tot mijn verbazing kon ik begrijpen wat erin geschreven stond!
Ik ben nu op zwangerschapsverlof. Ik heb al behalve mijn tandenborstel een Russische novelle en een grammaticaboek ingepakt om mee te nemen naar het ziekenhuis. Ik probeer echt mijn dromen waar te maken, stap voor stap, met doorzettingsvermogen en nederigheid.
Dit verhaal bevat vele goede ideeën om manieren te vinden om hindernissen bij het taalleren te overwinnen. Wilt u meer tips zien voor als u weinig tijd hebt? Zij combineert ook actie met leren – is dat uw leerstijl?
